Al-Qasas · 28:7–8

طسٓمٓ ﴿١﴾ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ ٱلْمُبِينِ ﴿٢﴾ نَتْلُوا۟ عَلَيْكَ مِن نَّبَإِ مُوسَىٰ وَفِرْعَوْنَ بِٱلْحَقِّ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ﴿٣﴾ إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِى ٱلْأَرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا يَسْتَضْعِفُ طَآئِفَةً مِّنْهُمْ يُذَبِّحُ أَبْنَآءَهُمْ وَيَسْتَحْىِۦ نِسَآءَهُمْ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ مِنَ ٱلْمُفْسِدِينَ ﴿٤﴾ وَنُرِيدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ فِى ٱلْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ ٱلْوَٰرِثِينَ ﴿٥﴾ وَنُمَكِّنَ لَهُمْ فِى ٱلْأَرْضِ وَنُرِىَ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا مِنْهُم مَّا كَانُوا۟ يَحْذَرُونَ ﴿٦﴾ وَأَوْحَيْنَآ إِلَىٰٓ أُمِّ مُوسَىٰٓ أَنْ أَرْضِعِيهِ ۖ فَإِذَا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِى ٱلْيَمِّ وَلَا تَخَافِى وَلَا تَحْزَنِىٓ ۖ إِنَّا رَآدُّوهُ إِلَيْكِ وَجَاعِلُوهُ مِنَ ٱلْمُرْسَلِينَ ﴿٧﴾ فَٱلْتَقَطَهُۥٓ ءَالُ فِرْعَوْنَ لِيَكُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَحَزَنًا ۗ إِنَّ فِرْعَوْنَ وَهَـٰمَـٰنَ وَجُنُودَهُمَا كَانُوا۟ خَـٰطِـِٔينَ ﴿٨﴾ وَقَالَتِ ٱمْرَأَتُ فِرْعَوْنَ قُرَّتُ عَيْنٍ لِّى وَلَكَ ۖ لَا تَقْتُلُوهُ عَسَىٰٓ أَن يَنفَعَنَآ أَوْ نَتَّخِذَهُۥ وَلَدًا وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿٩﴾ وَأَصْبَحَ فُؤَادُ أُمِّ مُوسَىٰ فَـٰرِغًا ۖ إِن كَادَتْ لَتُبْدِى بِهِۦ لَوْلَآ أَن رَّبَطْنَا عَلَىٰ قَلْبِهَا لِتَكُونَ مِنَ ٱلْمُؤْمِنِينَ ﴿١٠﴾ وَقَالَتْ لِأُخْتِهِۦ قُصِّيهِ ۖ فَبَصُرَتْ بِهِۦ عَن جُنُبٍ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ﴿١١﴾ ۞ وَحَرَّمْنَا عَلَيْهِ ٱلْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ فَقَالَتْ هَلْ أَدُلُّكُمْ عَلَىٰٓ أَهْلِ بَيْتٍ يَكْفُلُونَهُۥ لَكُمْ وَهُمْ لَهُۥ نَـٰصِحُونَ ﴿١٢﴾ فَرَدَدْنَـٰهُ إِلَىٰٓ أُمِّهِۦ كَىْ تَقَرَّ عَيْنُهَا وَلَا تَحْزَنَ وَلِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ ٱللَّهِ حَقٌّ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿١٣﴾ وَلَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُۥ وَٱسْتَوَىٰٓ ءَاتَيْنَـٰهُ حُكْمًا وَعِلْمًا ۚ وَكَذَٰلِكَ نَجْزِى ٱلْمُحْسِنِينَ ﴿١٤﴾ وَدَخَلَ ٱلْمَدِينَةَ عَلَىٰ حِينِ غَفْلَةٍ مِّنْ أَهْلِهَا فَوَجَدَ فِيهَا رَجُلَيْنِ يَقْتَتِلَانِ هَـٰذَا مِن شِيعَتِهِۦ وَهَـٰذَا مِنْ عَدُوِّهِۦ ۖ فَٱسْتَغَـٰثَهُ ٱلَّذِى مِن شِيعَتِهِۦ عَلَى ٱلَّذِى مِنْ عَدُوِّهِۦ فَوَكَزَهُۥ مُوسَىٰ فَقَضَىٰ عَلَيْهِ ۖ قَالَ هَـٰذَا مِنْ عَمَلِ ٱلشَّيْطَـٰنِ ۖ إِنَّهُۥ عَدُوٌّ مُّضِلٌّ مُّبِينٌ ﴿١٥﴾ قَالَ رَبِّ إِنِّى ظَلَمْتُ نَفْسِى فَٱغْفِرْ لِى فَغَفَرَ لَهُۥٓ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْغَفُورُ ٱلرَّحِيمُ ﴿١٦﴾ قَالَ رَبِّ بِمَآ أَنْعَمْتَ عَلَىَّ فَلَنْ أَكُونَ ظَهِيرًا لِّلْمُجْرِمِينَ ﴿١٧﴾ فَأَصْبَحَ فِى ٱلْمَدِينَةِ خَآئِفًا يَتَرَقَّبُ فَإِذَا ٱلَّذِى ٱسْتَنصَرَهُۥ بِٱلْأَمْسِ يَسْتَصْرِخُهُۥ ۚ قَالَ لَهُۥ مُوسَىٰٓ إِنَّكَ لَغَوِىٌّ مُّبِينٌ ﴿١٨﴾ فَلَمَّآ أَنْ أَرَادَ أَن يَبْطِشَ بِٱلَّذِى هُوَ عَدُوٌّ لَّهُمَا قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ أَتُرِيدُ أَن تَقْتُلَنِى كَمَا قَتَلْتَ نَفْسًۢا بِٱلْأَمْسِ ۖ إِن تُرِيدُ إِلَّآ أَن تَكُونَ جَبَّارًا فِى ٱلْأَرْضِ وَمَا تُرِيدُ أَن تَكُونَ مِنَ ٱلْمُصْلِحِينَ ﴿١٩﴾ وَجَآءَ رَجُلٌ مِّنْ أَقْصَا ٱلْمَدِينَةِ يَسْعَىٰ قَالَ يَـٰمُوسَىٰٓ إِنَّ ٱلْمَلَأَ يَأْتَمِرُونَ بِكَ لِيَقْتُلُوكَ فَٱخْرُجْ إِنِّى لَكَ مِنَ ٱلنَّـٰصِحِينَ ﴿٢٠﴾

1. Ta-Sin-Mim.³⁰ 2. Acestea sunt versetele Cartii limpezi. 3. Iti recitam, in adevar, o parte din istorisirea lui Musa si a lui Faraon, pentru oamenii care cred. 4. Cu adevarat, Faraon s-a inaltat pe pamant si i-a impartit pe locuitorii lui in tabere, asuprind un grup dintre ei: le injunghia fiii si le lasa femeile in viata. Cu adevarat, el era dintre cei care raspandeau stricaciunea. 5. Noi am voit sa-i favorizam pe cei care fusesera slabiti pe pamant, sa-i facem conducatori si sa-i facem mostenitori, 6. sa le dam putere pe pamant si sa le aratam lui Faraon, lui Haman si ostirilor lor ceea ce se temeau din partea lor. 7. I-am inspirat mamei lui Musa: „Alapteaza-l, iar cand te vei teme pentru el, arunca-l in rau si nu te teme si nu te intrista; Noi ti-l vom reda si il vom face dintre Trimisi.” 8. Familia lui Faraon l-a cules, pentru ca el sa le devina dusman si pricina de mahnire. Cu adevarat, Faraon, Haman si ostirile lor erau pacatosi. 9. Sotia lui Faraon a spus: „El va fi o bucurie pentru ochii mei si ai tai. Nu-l omorati; poate ne va fi de folos ori il vom lua ca fiu”, fara ca ei sa-si dea seama. 10. Inima mamei lui Musa a ramas goala si era cat pe ce sa-l dea in vileag, daca Noi nu i-am fi intarit inima, pentru ca ea sa fie dintre credinciosi. 11. Ea i-a spus surorii lui: „Urmareste-l.” Aceasta l-a privit de la distanta, fara ca ei sa-si dea seama. 12. Noi il oprisem mai inainte de la doici. Sora lui a spus: „Sa va indrum catre o familie care il va ingriji pentru voi si ii va fi devotata?” 13. Astfel, Noi l-am redat mamei sale, ca ochii ei sa se bucure, sa nu se intristeze si sa stie ca Promisiunea lui Allah este adevarata, dar cei mai multi dintre ei nu stiu. 14. Cand a ajuns la deplina putere si maturitate, i-am daruit judecata si stiinta. Astfel ii rasplatim Noi pe cei care fac bine. 15. El a intrat in cetate intr-un moment in care locuitorii ei nu erau atenti si a gasit acolo doi barbati care se luptau: unul era dintre ai sai, iar celalalt dintre dusmanii sai. Cel dintre ai sai i-a cerut ajutor impotriva celui dintre dusmanii sai. Musa l-a lovit cu pumnul si l-a omorat. El a spus: „Aceasta este din lucrarea lui Shaytan. Cu adevarat, el este un dusman vadit, care duce in ratacire.” 16. A spus: „Domnul meu, mi-am nedreptatit sufletul, asadar iarta-ma.” Iar El l-a iertat. Cu adevarat, El este Atoateiertatorul, Induratorul. 17. A spus: „Domnul meu, datorita binefacerii pe care ai revarsat-o asupra mea, nu voi fi niciodata sprijinitor al nelegiuitilor.” 18. Dimineata, se afla in cetate, temator si asteptand. Deodata, cel care ii ceruse ajutor cu o zi inainte l-a chemat din nou. Musa i-a spus: „Cu adevarat, tu esti un ratacit vadit.” 19. Cand a vrut sa-l loveasca pe cel care era dusmanul amandurora, acesta a spus: „O, Musa, vrei sa ma omori asa cum ai omorat ieri un om? Tu nu vrei decat sa fii un tiran pe pamant si nu vrei sa fii dintre cei care indreapta.” 20. Un barbat a venit in graba din celalalt capat al cetatii si a spus: „O, Musa, capeteniile se sfatuiesc sa te omoare. Pleaca, asadar; cu adevarat, eu sunt pentru tine dintre sfatuitorii sinceri.”